Węglowodany obejmują więcej niż cukier
Rubryka „w tym cukry” nie opisuje wszystkich węglowodanów w posiłku. Skrobia w pieczywie, ryżu czy makaronie także ma znaczenie. Produkt bez dodatku cukru może dostarczać ich dużo. Sposób rozliczania zależy od zasad omówionych z zespołem diabetologicznym.
Przelicz rzeczywistą porcję
Jeżeli produkt ma 20 g węglowodanów na 100 g, porcja 150 g dostarcza 30 g. To przykład rachunku, a nie zalecana ilość jedzenia. Sprawdź, czy tabela dotyczy produktu suchego, ugotowanego lub przygotowanego według instrukcji; te wartości nie są zamienne.
Uwzględnij całe danie
Sos, napój i dodatek do jogurtu mogą zmienić sumę. W domowym przepisie najpierw zlicz składniki, potem podziel według rzeczywiście podanej porcji. Zapamiętany wymiennik dla małej kromki nie musi pasować do grubego kawałka pieczywa z innej piekarni.
Nie wyliczaj insuliny z poradnika
Przelicznik insulina–węglowodany i zasady korekty ustala zespół medyczny. Aktywność, aktualna glikemia i inne czynniki wymagają osobnej edukacji. Jeśli wyniki są nieprzewidywalne, przynieś dziennik i przykładowe etykiety, zamiast samodzielnie zmieniać dawki.
Źródła i dalsza lektura
Treść ma charakter edukacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady lekarza ani dietetyka. Przy chorobie, ciąży, karmieniu piersią, alergii lub historii zaburzeń odżywiania skonsultuj zmiany z odpowiednim specjalistą. Informacje zdrowotne